aardwetenschapper en journalist

Groningen

De Aarde en het Gas

Aankondiging van mijn uitgever PASSAGE, waar ook het boek “De herinnerde soldaat” van Anjet Daantje verscheen dat onlangs de Bordewijkprijs won.


Een kist vol persoonlijke papieren.

In mei zou het boek De aarde en het gas van Sam Gerrits verschijnen. Dat wordt een smeuïg geschreven geschiedenis van het aardgas vanaf de 19e eeuw. Sam Gerrits was bezig met de laatste punten in zijn boek aan te scherpen. En dan krijgt hij een belangwekkend telefoontje, over een kist vol persoonlijke papieren uit de nalatenschap van een van de ontdekkers van het Gronings gasveld. Hier zit veel pikant materiaal tussen, materiaal dat een nieuw beeld geeft van de nog niet geopenbaarde afspraken die rond ‘Groningen’ zijn gemaakt. Of zoals Gerrits zelf zegt: ‘dit is beter dan een WOB, beter dan pakjesavond.’ Het boek komt nu wat later, in de winter van 2021.


Jan (90) en Tina (81) Kuiper wonen in een bouwkeet — met dank aan de NAM

De Groningse schadeafhandeling ettert voort. Shell en Exxon vergoeden, onder de vlag van de Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM), slechts aardbevingsschade. Omdat het huis van het bejaarde echtpaar jan en Tina Kuiper niet aan die strikte definitie voldoet, worden zij niet geholpen.

Het giflek bij Delfzijl

Op het industriepark Delfzijl staan opslagtanks van de NAM, vol giftige bijproducten van de aardgaswinning. De vraag is hoe veilig deze opslag is. Begin oktober 2018 ontstond er volgens de NAM een relatief klein lek; er zijn echter aanwijzingen dat de situatie aanmerkelijk ernstiger was. Toen dit artikel gepubliceerd werd, waren de werkzaamheden op het park rond het lek nog steeds niet afgerond. Aardgascondensaat bevat grote hoeveelheden van het extreem giftige benzeen. de World Health Organization stelt dat er geen veilige concentraties benzeendamp bestaan. Het alarmsysteem van de NAM functioneert niet naar behoren. Omwonenden ruiken regelmatig benzeen of hebben hoofdpijn en branderige ogen.

Wiebes kan versterken Groningen niet betalen

Begin van dit jaar schatte ik met mijn dikke duim in dat de Groninger Versterkingsopgave minimaal 25 miljard zou kosten. Niet lang daarna zoog minister Eric Wiebes uit zíjn dikke duim dat het helemaal goed ging komen met de aardbevingsveiligheid in Groningen. En dat hij die Versterkingsopgave dus gerust even kon opschorten. Berekeningen van medio 2015 door een gerenommeerde constructeur tonen echter aan, dat hij speelt met vuur.

Kunnen we in Groningen spreken van zware aardbevingen?

In nieuwsberichten over de aardbevingen in Groningen wordt op dit moment de magnitudeschaal volgens Richter aangehouden. Deze schaal zegt echter weinig over het effect van een aardbeving aan de oppervlakte, of in iemands huis. Richter kun je zien als een meting, van hoe hard een vuistvechter slaat. Maar dat zegt weinig over het effect: waar staat de tegenstander, onder welke hoek? Wat is de botstructuur van zijn gezicht? Daarom pleit ik in dit artikel voor herintroductie van de Modified Mercalli Intensity schaal (MMI), een moderne aanpassing van de aardbevings-effectschaal die Giuseppe Mercalli al in 1902 opstelde en die het KNMI sinds de aardbeving van Huizinge 2012 niet meer transparant gebruikt.